Login lub e-mail:   Hasło:          Zapomniałem hasła   Rejestracja
 

Język niemiecki - Czasownik


Czasowniki (Verben) w języku niemieckim odmieniają się przez osoby i liczby. Końcówki osobowe przedstawia tabela poniżej. Końcówki te służą do tworzenia form czasu teraźniejszego (Präsens) oraz przeszłego prostego (Präteritum). Formy innych czasów zbudujemy przy użyciu tych dwóch czasów.
Czas teraźniejszy
Präsens		 Czas przeszły prosty
Präteritum
 
Liczba
pojedyncza		 Końcówki Przykłady Końcówki Przykłady
1. osoba -e ich frage
(pytam)		 - ich fragte*
(pytałem, -łaś)
2. osoba -(e)st du fragst
(pytasz)
du atmest
(oddychasz)		 -st du fragtest
(pytałeś, -łaś)
3. osoba -(e)t er fragt
(pyta)
er atmet
(oddycha)		 - er fragte
(pytał, -ła)
 
Liczba
mnoga		 Końcówki Przykłady Końcówki Przykłady
1. osoba -en wir fragen
(pytamy)		 -n wir fragten
(pytaliśmy, -łyśmy)
2. osoba -(e)t ihr fragt
(pytacie)
ihr atmet
(oddychacie)		 -t ihr fragtet
(pytaliście, -łyście)
3. osoba -en sie fragen
(pytają)		 -n sie fragten
(pytali, -ły)
*Uwaga! Końcowe -e nie jest końcówką osobową. Präteritum tworzymy, dodając przyrostek -te do tematu + końcówki osobowe.

Czasowniki niemieckie dzielą się na słabe (schwache Verben) i mocne (starke Verben). Czasowniki słabe mają regularną odmianę we wszystkich czasach, czasowniki mocne odmieniają się nieregularnie. Poniżej podajemy dwa przykłady odmiany czasownika przez liczby i osoby w czasie teraźniejszym (Präsens):


Czasowniki słabe
schwache Verben		 Czasowniki mocne
starke Verben
 
machen (robić) geben (dawać)
ja ich mache ich gebe
ty du machst du gibst
on er macht er gibt
ona sie macht sie gibt
ono es macht es gibt
my wir machen wir geben
wy ihr macht ihr gebt
oni / one sie machen sie geben
pan / pani /
państwo		 Sie machen Sie geben


Podstawowa różnica pomiędzy czasownikami słabymi a mocnymi dotyczy tworzenia form czasu teraźniejszego (Präsens), przeszłego prostego (Präteritum) oraz formy imiesłowu przeszłego (Partizip Perfekt). W przypadku czasowników słabych w czasie teraźniejszym do tematu bezokolicznika (Infinitiv), który uzyskujemy po odcięciu końcówki -en, dodajemy jedynie odpowiednie końcówki osobowe. Natomiast w formach czasowników mocnych często zmianie ulega samogłoska rdzeniowa w 2. i 3. osobie liczby pojedynczej; dodawane końcówki osobowe są jednak te same. W czasie przeszłym Präteritum oraz przy tworzeniu formy imiesłowu przeszłego do tematu czasowników słabych dodajemy końcówkę -t(e) (+ odpowiednie końcówki osobowe w Präteritum). Z kolei w czasownikach mocnych w czasie przeszłym prostym i formie imiesłowu przeszłego (w jednej z tych form lub obydwu) modyfikacji podlega samogłoska rdzeniowa, przy czym w Präteritum dodajemy odpowiednie końcówki osobowe, a imiesłów zachowuje końcówkę -en. Zarówno jednak do czasowników słabych, jak i mocnych przy tworzeniu imiesłowu przeszłego dodajemy ten sam przedrostek ge-. Wyjątek stanowią czasowniki nierozdzielnie złożone oraz czasowniki obcego pochodzenia zakończone na -ieren lub -eien, np. empfinden (odczuwać) - empfunden (Partizip Perfekt), studieren (studiować) - studiert (Partizip Perfekt).
Infinitiv Präsens Präteritum Partizip Perfekt
Czasowniki słabe
schwache Verben		 fragen (pytać się) du fragst du fragtest gefragt
Czasowniki mocne
starke Verben		 helfen (pomagać) du hilfst du halfst geholfen


Zobacz także Czasowniki złożone.



  • Dodaj do:

REKLAMA
  Niemiecki w ćwiczeniach

Aktywna i skuteczna nauka języka dla znających podstawy i średnio zaawansowanych. Ponad 200 ćwiczeń systematyzujących wiedzę
więcej >>

Polecamy również:
Niemiecki Gramatyka