logo słówka

#1 2016-05-03 01:08:10

jadali
Pisarz
Zarejestrowany: 2014-11-26
Posty: 490

Dywany Orientalne

Dla zainteresowanych tematem:

Dywany Orientalne Od Starożytności Po XX wiek (AMBER)
Mehdi Zarif

OPIS ZE STRONY KSIĘGARNIA.DOM.PL
(http://ksiegarnia.dom.pl/dywany-orienta … 2ee331b8e2)
Bogactwo znakomitych ilustracji uzupełnia ciekawą i pouczającą lekturę, która zajmie wszystkich – ludzi interesujących się sztuką, kolekcjonerów, a także profesjonalistów. Książka przedstawia dzieje tego artystycznego rękodzieła, ośrodki produkcji – zarówno te najstarsze, znane już tylko z szacownych zabytków, jak i współczesne.

Jadwiga Chruszczyńska, starszy kustosz w Galerii Sztuki Zdobniczej
Dział Tkanin Muzeum Narodowego w Warszawie


Dywany orientalne Od starożytności po XX wiek
Kolejny tom monumentalnego przedsięwzięcia edytorskiego, poświęconego najpiękniejszym wyrobom rzemiosła artystycznego. Seria ta stanowi wyjątkową pozycję wśród światowych wydań albumowych dotyczących sztuki użytkowej. Przedstawia różne dziedziny rzemiosła artystycznego, łącząc wysoki poziom merytoryczny z unikatową, bogatą szatą graficzną. Adresowana do wszystkich miłośników i kolekcjonerów sztuki jest również niezbędnym podręcznikiem dla specjalistów.

Dywany, kobierce, kilimy... Na Wschodzie wyrabiano je od stuleci. Do Europy dotarły jednak dopiero na początku XV wieku. Stały się cennym elementem wystroju wnętrz, nigdy jednak nie zyskały takiej rangi jak w krajach orientalnych, a ich pojawienie się nie wpłynęło na zmianę stylu życia użytkowników. W zachodniej kulturze nie przywiązuje się wagi do ich symboliki. Pełnią funkcje wyłącznie dekoracyjne. Ale według mieszkańców Wschodu ręcznie tkane dywany mają duszę. Dla Azjatów jest to o wiele ważniejsze niż fakt, że stanowią piękny element wyposażenia wnętrz. Islam nadał ich ornamentom religijny sens. W miejscach kultu nabierają szczególnego znaczenia i nieprzypadkowo są ozdobą meczetów. Baśnie Orientu mówią o latających dywanach. Nawet współczesna komercjalizacja nie osłabiła roli, jaką odgrywają dywany w kulturze Wschodu.

Tom Dywany orientalne przedstawia historię wschodnich dywanów od czasów starożytnych po dzień dzisiejszy. Pokazuje najsłynniejsze i najpiękniejsze rękodzieła - od pochodzącego z V wieku p.n.e. kobierca z doliny Pazyryk w górach Ałtaju, przez dywany medyjskie i perskie z czasów Achemenidów i Sasanidów, kaukaskie i tureckie, chińskie i tybetańskie, afgańskie i indyjskie, puszyste gabbehy i kobierce z Samarkandy, aż po seryjną współczesną produkcję. Bogactwo wzorów i barw, symbolika ornamentów, surowce i techniki, warsztaty tkackie i manufaktury, najważniejsze ośrodki produkcji składają się na niepowtarzalny obraz kunsztownego rzemiosła i pozwalają ocenić prawdziwą wartość najpiękniejszych wyrobów tej zachwycającej sztuki.

Od pierwszej chwili, gdy kobierce pojawiły się w Europie, stały się cenionymi elementami wystroju wnętrz, nadającymi im przytulny charakter i ciepłą kolorystykę. A jednak nigdy nie pobyty tu takiej rangi jak na Wschodzę. Ich obecność w mieszkaniach nie zmieniła naszej obyczajowości — nikt przecież nie zdejmuje obuwia przed wejściem na kobierzec, tak jak to się czyni w Azji. Na ogół też, nie znamy ich historii i symboliki. Wschodnich manufakturach kopiuje się czasem oryginalne wyroby orientalne, ale estetyka tych wyrobów podstawia wiele do życzenia. Mówiąc najogólniej: w świecie zachodnim kobierce służą tylko jako ozdoby wnętrz, i są traktowane na równi z innymi sprzętami. Stanowią tez, lokatę kapitału (zakup pięknego egzemplarza to dobra inwestycja) i oznakę statusu materialnego. Dla mieszkańców Wschodu, a zwłaszcza dla Persów, kobierce są wyrazem wyznawanych przednich wartości i integralnym elementem ludzkiej egzystencji. Pełnią ważną role w najdonioślejszych momentach życia jednostki, a niekiedy tez, umierają wraz. z. właścicielem. Spełniają także ważną funkcje religijną - nie bez, powodu dywan to jeden z, trzech przedmiotów, którymi wolno ozdabiać meczety.

Niewątpliwie jednak od początku XX wieku produkcje kobierców zaczęto traktować w sposób merkantylny także na Wschodzie. Ich masowy eksport stanowi obecnie podstawę funkcjonowania gospodarek wielu azjatyckich państw. Mimo to symbolika i znaczenie dywanów pozostały tam niezmienione. Aby to zrozumieć, należy cofnąć się w odległą przeszłość, bo w niej tkwią korzenie tradycji. Nasze rozważania zaczynamy więc od omówienia najstarszego znanego dywanu-kobierca z doliny Pazyryk, odnalezionego w górach Ałtaj. Następnie prześledzimy rozwój sztuki wiązania dywanów na przestrzeni stuleci. Szczególnie zajmujący jest rozdział poświęcony interpretacji znaków opracowanych przez, różne ludy osiadłe i wędrowne, które za pomocą bogatych symboli opisywały swoje dzieje, wierzenia i rytuały, a także życie codzienne. Zgłębienie tej tematyki poszerzy wiedze Czytelnika i może pozwoli mu w miłych dla oka kwiatowych ornamentach dostrzec wspaniały ogród, a w dziwnym motywie symbol boskiej nieśmiertelności lub godło szlachetnego rodu, zaś w abstrakcyjnym rysunku kształt orła, feniksa, drzewa granatu lub inny element charakterystyczny dla kultury Orientu. W książce omówimy też techniki wiązania kobierców oraz metody pozyskiwania materiałów i barwników.

Tom zawiera bogaty wybór ilustracji. Jest to rodzaj katalogu, w którym sklasyfikowano ponad dwieście kobierców pochodzących z najważniejszych ośrodków produkcji: Iranu, Anatolii i Kaukazu, a także z, innych rejonów, takich jak zachodni i wschodni Turkiestan, Indie, Chiny i Tybet. Wybór ten pomoże Czytelnikowi odróżnić, porównać i ocenić dywany, które oferuje rynek.

W suplemencie omówiono sposoby eksponowania kobierców w rożnych pomieszczeniach, a także sprawy związane z rynkową wyceną wartości dostępnych egzemplarzy, dzięki czemu Czytelnik będzie mógł zorientować się w zawiłościach współczesnego, niezwykle bogatego, lecz często niezbyt uczciwego rynku. Tom zamyka glosariusz terminów technicznych oraz indeks zawierający nazwy ośrodków i plemion wyrabiających najważniejsze typy dywanów.

SPIS TREŚCI

Wstęp

HISTORIA ORIENTALNYCH KOBIERCÓW
TAJEMNICZE POCZĄTKI SZTUKI WIĄZANIA KOBIERCÓW
Kobierzec z doliny Pazyryk
Inne znaleziska
Wspaniały kobierzec Chosrowa I (Chosroesa)

MIEJSCE KOBIERCÓW W KULTURZE WSCHODU
Symbole
Zwierzęta
Drzewo życia
Topór o dwóch ostrzach
Swastyka
Świątynia ognia
Dłoń i wnęka
Liczba magiczna
Gabbehy plemion kaszgajskich

SUROWCE I TECHNIKI
Podstawowe surowce
Wełna
Jedwab
Bawełna i konopie
Farbowanie
Barwniki naturalne
Barwniki syntetyczne
Obróbka surowców
Warsztat tkacki
Warsztat tkacki poziomy
Warsztat tkacki pionowy
Sprzęt pomocniczy
Osnowa i wątek
Frędzle
Fartuszki (prebordiury)
Runo
Węzły
Obrzeżenia

REGIONY PRODUKCJI DYWANY PERSKIE
Mongołowie
Safawidzi
Kobierce z Heratu
Początki produkcji seryjnej
Państwowe Zakłady Tkackie

OŚRODKI PRODUKCJI
Tebriz
Heriz
Meszkin
Ardebil
Rękodzieła Szahsawanów
Senneh
Bidżar
Zandżan
Hamadan
Malajer
Rękodzieła Lurów
Czahar Mahal
Jalameh
Sultanabad
Saruk
Ferahan
Lilian
Wiss
Saweh
Teheran
Maslagan
Weramin
Kom
Kaszan
Isfahan
Dżuszegan
Nain
Sziraz
Rękodzieła Kaszgajów
Abadeh
Kerman
Jazd
Meszhed
Mud
Dorochsz

Rękodzieła Beludżów
Gonbad-e-Kabus
Rękodzieła Jomudów
Rękodzieła plemienia Tekke

DYWANY ANATOLIJSKIE
Seldżucy
Mamelucy
Osmanie
Kobierce z Uszaku
Kobierce z Siedmiogrodu
Produkcja współczesna

OŚRODKI PRODUKCJI
Okolice Bergamy
Okolice Canakkale
Okolice Melas
Okolice Megri
Gordes
Kula
Okolice Demerici
Uszak
Hereke
Stambuł i Kumkapu
Okolice Konyi
Ladik
Okolice Kajzerii
Kirsehir
Mudżur
Wschodnia Anatolia

KOBIERCE Z KAUKAZU
Najstarsze egzemplarze
Kobierce „ze smokiem"
Zdobienia kwiatowe
Wyroby z XIX wieku

OŚRODKI PRODUKCJI
Zachodni Kaukaz
Okolice Gandżi
Rejon Karabachu
Obszar Tałyszu
Step Mugański
Obszar Szyrwanu
Rejon Baku
Rejon Kuby

KOBIERCE Z TURKIESTANU
Zachodni Turkiestan
Wschodni Turkiestan

OŚRODKI PRODUKCJI
Salorowie
Sarykowie
Tekke
Jomudzi
Ersarowie
Czodorzy
Uzbecy
Chotan
Oaza Jarkenda

KOBIERCE Z INDII
Dynastia Wielkich Mogołów

OŚRODKI PRODUKCJI

KOBIERCE Z CHIN I TYBETU
Historia chińskich kobierców
Ikonografia
Kobierce z Tybetu

OŚRODKI PRODUKCJI
Ningxia
Gansu
Obszar Pao-t"ou
Pekin

SUPLEMENT
Kobierce jako element wystroju wnętrz
Kryteria oceny kobierców
Podpis i data na kobiercu
Liczenie węzłów
Glosariusz


BIBLIOGRAFIA
indeks

Autor: Mehdi Zarif
Tytuł: dywany orientalne od starożytności po XX wiek
Tytuł oryginału: Il Tappeto Orientale
Tłumaczenie: Alina Picazio
Rok wydania: 2000
Miejsce wydania: Warszawa
Oprawa: twarde płócienne okładki, obwoluta
Format: 220x280 mm
Ilość stron: 287
Międzynarodowy Standardowy Numer Książki: ISBN 83-7245-506-6
Wydawnictwo: Amber Sp. z o. o.

Ostatnio edytowany przez jadali (2016-05-03 01:08:38)

Offline

 

#2 2016-05-03 01:12:10

jadali
Pisarz
Zarejestrowany: 2014-11-26
Posty: 490

Re: Dywany Orientalne

http://static1.redcart.pl/templates/images/thumb/373/600/9999/pl/0/templates/images/products/373/8bf67c6009c9b339d82144d63a9d2b95.jpg


Kobierce Typy, Wzory, Techniki, Tkania Dywanów Wschodnich i Europejskich
Enza Milanesi

Jak odróżnić kobierzec perski od indyjskiego, co to jest giordes, czym rózni się wyrób plemion koczowniczych od dywanu wyprodukowanego w warsztacie miejskim co to jest wzór heratu. Przewodnik ten odpowiada na te i inne pytania, a dodatkowym ułatwieniem dla czytelników jest bardzo bogaty materiał fotograficzny i liczne schematy rysunkowe, pomocne w klasyfikacji kobierców na podstawie stylu, czyli wzorów, kolorów i charakterystycznych cech technicznych każdego egzemplarza.

Arkady 1999, ISBN: 83-213-4132-2, 150x250, 194 s., oprawa twarda

(opis ze strony Księgarni Dedalus)

Ostatnio edytowany przez jadali (2016-05-03 01:13:23)

Offline

 

Stopka forum

Forum PunBB, modyfikacja Nexus Media


Copyright 2017 © slowka.pl Serwis należy do wydawnictwa Edgard jezykiobce.pl logo
Webdesign: TonikStudio.pl